De afgelopen maanden ben ik bezig geweest met het opruimen van mijn zolderkamers.

Nu vraag je je misschien af waarom heeft ze het in deze blog opeens over haar huis?
Dat is maar gedeeltelijk waar. Wij hebben namelijk in ons huis maar één zolderkamer en deze kamer was de afgelopen jaren helemaal dichtgeslibd met spullen waarvoor we niet meteen een plekje konden vinden. En daar bovenop lag een dikke laag stof.

In de afgelopen jaren heb ik het een en ander geleerd over Feng Shui en een van de belangrijkste wetenswaardigheden die bij mij zijn blijven hangen, natuurlijk omdat ik me er zo in herkende, is dat een volle zolderverdieping gelijk staat aan een vol hoofd.

Kort door de bocht, al die oude spullen die op zolder stonden verzameld samen met al dat stof erop zorgden voor een hoofd vol rotzooi uit het verleden die ik nog niet had losgelaten en een hoop goede ideeën die niet zichtbaar waren door de laag stof die erop lag.

Je mag natuurlijk je eigen mening hebben over Feng Shui, het is in elk geval een mooie metafoor.

En de afgelopen tijd ben ik dus aan de slag gegaan met het opruimen van beide zolderkamers, die van ons huis en die in mijn hoofd.
Bij de opruiming van de kamer heb ik allerlei spullen uit het verleden, die ik dacht nog nodig te hebben, naar de Kringloop gebracht. Als spullen al zo’n tien jaar alleen maar stof aan het vangen zijn, kun je wel tot de conclusie komen dat ze niet een hele belangrijke functie gaan vervullen in een nabije toekomst. Een mooi voorbeeld zijn de boekenkasten die bomvol stonden met boeken. Ik hield altijd heel erg vast aan die boeken, wilde nooit boeken lenen bij de bieb, want mooie boeken wilde ik hebben. Dan kon ik ze keer op keer lezen. Het is ook echt waar dat ik mijn boeken steeds opnieuw las.

Tot ik op een bepaald moment besefte dat ik steeds dezelfde boeken aan het lezen was. En dat dit me tegenhield om de veelheid aan prachtige boeken die er nog meer zijn geschreven te ontdekken.

Net zoals ik in mijn hoofd vastzat in oude patronen, die ik niet los wilde laten. Omdat wat je altijd hebt gedaan zo veilig voelt. Dat was het moment dat ik in mijn hoofd aan de slag ben gegaan met afrekenen met oude patronen.

Hoe doe je dat dan, afrekenen met oude patronen?

Ik heb daar een belangrijk begin in gemaakt in een al eerder genoemd coachingsweekend. Ik zag heel duidelijk dat oude patronen uit mijn jeugd nog doorspeelden in mijn huidige leven. Het werd me duidelijk dat ik me al vanaf jonge leeftijd, door een niet altijd veilige thuissituatie, had afgesloten van heel veel mensen en in het bijzonder van mijn ouders.
Hoewel ik het idee had dat ik issues uit mijn verleden toch wel achter me had gelaten op mijn drieënveertigste, bleek niets minder waar.

Ik werd teruggeworpen op de oude patronen die ik nog steeds in mijn leven laat doorspelen.

Waarvan het belangrijkste patroon misschien wel is dat ik me altijd heb willen verstoppen, omdat ik bang was om gekwetst te worden.
Ik heb al eerder gedeeld dat ik toen ik jong was me verstopte tussen mijn knuffels en later door mijn gevoelens weg te eten. Om maar niet te voelen en me niet te laten zien. (zie mijn blog: Er was eens een IETS…)

Gevoelens waren gevaarlijk, dus probeerde ik alles met mijn hoofd op te lossen en at ik mijn emoties weg.

De confrontatie met dit inzicht en dit delen met de mensen om me heen, heeft ervoor gezorgd dat ik er stapje voor stapje los van kon gaan komen.
Het meest waardevol hierin was mijn patroon delen met mijn ouders. Hoewel ik dacht dat ik mijn issues met hen lang geleden al achter me had gelaten, merkte ik dat ik toch nog gevoelens van ongenoegen had naar hen toe over hoe zij hun ouderrol op hebben genomen toen ik jong was.

Nu kan ik heel duidelijk zien dat mijn ouders alles hebben gedaan wat in hun mogelijkheden lag op dat moment.

Net zoals ik alles doe wat ik kan voor onze twee meiden.
Ik voelde echt iets in mij veranderen toen ik vanuit mijn hart naar hen kon uitspreken dat ik hen dankbaar ben dat ze mij op de wereld hebben gezet. En dat ik zie dat ze mij liefde hebben gegeven en geknuffeld en hun uiterste best hebben gedaan om de beste ouders te zijn voor mij.

Ik heb hen vergeven voor de fouten die zij hebben gemaakt, want zij hebben mij nooit bewust willen schaden.

Deze gesprekken hebben de band met mijn ouders getransformeerd. Ik heb het verleden  achter me gelaten en voel nu echt een verbinding met hen. Natuurlijk lopen we soms nog tegen die oude patronen aan, maar dan kan ik het veel eerder benoemen en meteen oplossen of loslaten. Met mijn vader ga ik elke week wandelen en dan voelt het voor beiden goed om over ons leven te delen. Ook mijn moeder laat ik veel meer toe in mijn leven en we doen regelmatig leuke moeder-dochter dingen samen.

Met de intentie om nog meer op te ruimen, ben ik allerlei andere mensen gaan bellen.
Personen met wie ik het gevoel had dat er nog onderwerpen lagen die we niet uit hadden gesproken of waar ik last van had in het contact. En eigenlijk waren dat allemaal fijne gesprekken, waar ik echt kon loslaten wat er nog lag. Voor de ander was het soms wel raar dat ik na lange tijd iets van me liet horen. Maar vaak gaven zij aan het ook een fijn gesprek te hebben gevonden. En daardoor ontstond er opeens zoveel ruimte in mijn hoofd.

Ruimte en energie die ik kan gebruiken voor de toekomst om mij verder te ontwikkelen en te groeien.

Doordat ik oude patronen heb doorbroken en volop aan het oefenen ben in het delen van mezelf met anderen mensen kan ik veel makkelijker problemen, die natuurlijk nog steeds wel ontstaan in het contact met andere mensen, oplossen. Ik ga het gesprek aan en kan hierin bij mezelf blijven en aangeven hoe ik denk dat een situatie kan worden opgelost. De ander weet wat hij/zij aan me heeft. Want dat was eerder regelmatig niet zo, als ik weer probeerde me aan te passen aan de ander en mijn eigen mening daarin vergat.

En zo komt er ook geen nieuwe troep in de zolderkamer in mijn hoofd die zich op kan hopen.

Dan komen we langzaam weer terug bij die andere zolderkamer hier in huis, die steeds een stukje leger aan het worden is. We hebben dozen en zakken vol naar de Kringloop gebracht en in de container gegooid. Nog een paar middagjes flink doorzetten en dan kan deze ruimte ook tot zijn volle potentie gaan komen.

Het is niet toevallig dat deze zolderkamer mijn nieuwe werkruimte gaat worden. Hier is volop ruimte ontstaan om een mooie nieuwe toekomst te gaan creëren.

Hoe is de staat van jouw zolderkamers?